آموزش، جلسات و نشست های عکاسی، دوربين.نت، گزارش

جنگيدن براي ثبت تصوير جزو ويژگي‌هاي عكاسان خبري است نه عكاسان تئاتر

در سومين روز از ششمين جشنواره عکس خبري «دوربين. نت» عكاسي تئاتر مورد بررسي قرار گرفت.

رضا موسوي ـ عكاس تئاتر ـ در اين کارگاه که روز گذشته ـ 30 آبان ماه ـ با موضوع«گپ و گفتي در مورد عكاسي تئاتر» در فرهنگسراي سرو برگزار شد، پيش از هر نکته‌اي به بررسي جايگاه جهاني عکاسي تئاتر پرداخت و گفت: در اين زمينه، لندن با اجراي بيش از 120 نمايش در روز، رکوردداراست و از بين اين 120 نمايش، 20 نمايش در زمان‌هاي مختلف به اجرا درمي‌آيند و 5 نمايش نيز سابقه اجراي 100 ساله دارند.

وي افزود: پاريس با 80 اجرا پس از لندن رکورددار اجراي نمايش است و در مسکو به صورت روزانه 60 نمايش اجرا مي‌شود و اين در حالي است که در تهران به طور متوسط هر روز 12 نمايش به روي صحنه مي‌رود.

مدرس کارگاه عکاسي تئاتر در بخش ديگري از کارگاه خود به جشنواره‌هاي مهم نمايشي دنيا اشاره کرد و گفت:«انيون» فرانسه با حضور اختصاصي يک عکاس، «کلاسيکا» روسيه با 2 عکاس، «ادين برو» انگليس با يک عکاس، «شکسپير» در اسلواکي با يک عكاس و در آمريکا با 2 عکاس و فستيوال تئاتر اروپا با يک عکاس، مهم‌ترين جشنواره هاي تئاتر دنيا را تشکيل مي دهند.

موسوي ادامه داد: در ايران نيز جشنواره‌هاي معتبري در زمينه نمايش به اجرا درمي‌آيد و بر اساس آمار مرکز هنرهاي نمايشي درباره حضور اختصاصي عکاسان در جشنواره‌هاي نمايشي سال‌هاي مختلف جشنواره تئاتر فجر به عنوان مهم‌ترين جشنواره تئاتري کشور در سال‌هاي 11389 با 8 عکاس مرکز هنرهاي نمايشي و 6 عکاس آزاد، عکس‌هاي خود را ثبت کرده است.

اين عكاس تئاتر اضافه كرد: عکس‌هاي جشنواره تئاتر بانوان نيز در سال 1389 توسط 5 عکاس جشنواره و 7 عکاس آزاد، جشنواره عروسکي در سال 1389 با 7 عكاس و درسال 1390 با 7 عکاس رسمي و 3 عکاس آزاد به ثبت رسيد. همچنين در جشنواره آييني سنتي امسال هم 8 عکاس آزاد و حدود 6 عکاس جشنواره، پوشش تصويري را بر عهده داشتند.

موسوي، ضمن ارائه نمودار مقايسه تعداد عکاسان، نمايش‌ها و منابع استفاده کننده از عکس‌ها و همچنين نمودار مقايسه تعداد عکاسان شرکت کننده در جشنواره عکس تئاتر با پذيرفته شدگان در سال‌هاي مختلف،به اين نتيجه رسيد كه تعداد عکاسان تئاتر در حال افزايش است و افزود: افزايش تعداد تماشاگر تئاتر در سال‌هاي اخير، ورود عکاسان حرفه‌اي خبري به عرصه عکاسي تئاتر و امکان ايجاد عکاسي هنري و خلاقانه، برخي از دلايلي است در جهش کمي عکاسان تئاتر موثر است.

موسوي به پافشاري عکاس‌هاي تئاتر در عکاسي از برخي نمايش‌ها اظهار شگفتي كرد و افزود: جنگيدن براي ثبت تصوير جزو ويژگي‌هاي عکاسان خبري است، نه عکاسان تئاتر.

مدرس کارگاه عکاسي تئاتر در بخش ديگري از کارگاه خود به لزوم عکاسي تئاتر از دو منظر «مواجهه با تئاتر» و «مواجهه با هنر عکاسي» پرداخت و گفت: کمک به ماندگاري تئاتر، پوشش خبري و تبليغاتي نمايش‌ها، ارائه خوراک تصويري به مخاطب تئاتر، مستندسازي تاريخي يک نمايش، مشاوره تصويري براي کارگردانان و بيشتر بودن برد وسيع يک تصوير تئاتر نسبت به اثر نمايشي از نکاتي است كه در مواجهه با تئاتر مطرح است.

موسوي از عکاسي تئاتر با عنوان عکاسي از فضايي بسيار دست نخورده و شيرين ياد کرد که در آن عکاس با ناشناخته‌ها روبرو مي‌شود و همين نکته عکاسي تئاتر را لذت بخش مي‌کند.

وي همچنين از هماهنگي براي نشر كتاب خود با عنوان «كلاغ ها ترجمه نمي‌شوند» كه قرار است حدود يک ماه ديگر روانه بازار نشر شود خبر داد و گفت: اين کتاب مجموعه‌اي مرکب از عکس تئاتر و شعر است و در آن اشعار 20 شاعر را در کنار عکس‌هايي که از نمايش‌هاي اجرا شده به ثبت رسانده، قرار داده است.

در بخشي از اين کتاب آمده:«مي ترسم نه مثل ديوانه از بچه‌ها/ نه مثل بچه‌ها از ديوانه/ مي‌ترسم کسي نه خودت را/ که دوست داشتنت را از من بگيرد» عکس مقابل اين شعر نيز به صحنه‌اي از نمايش «ننه دلاور» اختصاص دارد.

*********************

سالن آمفي تئاتر فرهنگسراي سرو، روز گذشته همچنين ميزبان كارگاه نرم افزار camera raw كه توسط علي رجبي برگزار شد، بود.

رجبي از bridge و lightroom به عنوان 2 نرم‌افزار کمپاني ادوبي نام برد و درباره يکي از اقدامات اين کمپاني گفت: فتوشاپ cs6 شايد آخرين ورژني از نرم افزارهاي کمپاني ادوبي باشد که به صورت سي دي ارائه مي‌شود؛ اين کمپاني در نظر دارد از اين پس به منظور جلوگيري از هک نرم‌افزارها، آن‌ها را به صورت شبکه‌اي ارائه كند.

مدرس کارگاه camera raw درباره نرم افزار bridge نيز چنين توضيح داد: نخستين اقدامي که بايد در اين نرم‌افزار انجام دهيد اين است که فايل‌ها را بر اساس فاکتورهاي مورد نظر خود مانند سرعت شاتر، ديافراگم و… تقسيم‌بندي کنيد. اين اقدام بر سرعت عمل شما در جست‌وجو و اديت عکس‌ها مي افزايد.

وي درباره تفاوت فايل‌هايي با فرمت Raw و jpeg نيز چنين توضيح داد: فايل‌هاي Raw همه اطلاعات موجود در تصوير را در خود دارد، اما در jpew برخي از اطلاعات تصوير را از دست مي دهيم.

در اين کارگاه همچنين به صورت کاملا تخصصي درباره روش‌هاي اديت عکس‌ها در نرم‌افزار camera raw توضيحاتي ارائه شد.

**************

حسن غفاري ـ عكاس مستند اجتماعي ـ هم در بخش با «تجربه‌ها» اين جشنواره با تاكيد بر اينكه عكاسي تفريح، امرار معاش، سرگرمي و دل‌مشغولي من در سال‌هاي گذشته بوده است، گفت: در اين سالها عليرغم مشكلات زياد سعي كرده‌ام از عكاسي فاصله نگيرم و به اين روند ادامه دهم چرا كه عكاسي اجازه مي‌دهد دنيا را جور ديگري ببينم.

وي گفت: در چندسال اخير مشكلات زيادي براي عكاسي و عكس گرفتن در فضاهاي مختلف شهري و روستايي به وجود آمده است. به عنوان يك عكاس با اين شرايط مواجه هستم اما در نهايت به خودم و به شما مي‌گويم كه من يك عكاس هستم و بايد عكس بگيرم. عكاسان بايد حقوق خود را مثل همه اقشار جامعه ثابت كنند و نگذارند كه بسياري از افراد حقيقي يا حقوقي جلوي كار آنها را بگيرند؛ من هم مي‌دانم كه در حال حاضر عكاسي كردن در خيابان با مشكلات زيادي روبروست اما اگر ما هم عقب بنشينيم كار از اين هم سخت‌تر مي‌شود.

وي با اشاره به برخي موانع فرهنگي و اجتماعي كه در جامعه براي ورود انواع تكنولوژي وجود داشته و دارد، اضافه كرد: اولين‌بار كه راديو وارد كشور شد ممنوعيت داشت و مردم بايد از كلانتري‌ها گواهي مي‌گرفتند و يا فتوكپي رنگي ممنوعيت داشت و يا برخي ميكروفون را وسيله‌اي شيطاني مي‌دانستند و در واقع در شرايطي كه تكنولوژي و برخي وسايل آن در دنيا براي آموزش به كار مي‌رفت ويدئو و ماهواره در گذشته و حال حاضر براي ما ممنوع و يا داراي محدوديت بوده است.

وي اضافه كرد: اين شرايط را در مورد عكاسي نيز به عنوان يكي از نمودهاي تكنولوژي مي‌بينيم و هنوز هم در بسياري از فضاهاي روستايي و شهرهاي كوچك به عكس به عنوان موردي حرام و ناپسند نگاه مي‌كنند و در طوايف خوزستان و بسياري از طوايف ديگر امكان عكاسي از فضاهاي آنجا وجود ندارد مگر اينكه از بزرگ طايفه اجازه بگيريم.

وي با بيان اينكه در گذشته عكاس به عنوان يك شخصيت در بين مردم شناخته شده بود افزود: در حال حاضر همه مردم با يك دوربين موبايل و يا دوربين ديجيتال مي‌توانند يك عكاس باشند و ديگر شرايط عكاسي مثل گذشته نيست و بسياري از عكاسان جديد هم ارتباط بصري و حس دروني با موضوع و مخاطب را برقرار نمي‌كنند و به اين دليل است كه مردم نيز واكنش‌هاي خوبي با عكاس ندارند.

غفاري گفت: در گذشته المان شخصيت عكاس يك جليقه و يك كيف براي لنز‌هاي اضافي بود اما حالا انواع و اقسام كيف‌ها و آويزها كه سازگاري با موضوع كار عكاس ندارد و مانع كار او هم مي‌شود مورد استفاده قرار مي‌گيرد كه به نظر من تمام اينها با فرهنگ، رفتار و پوشاك عكاس و نوع كار او در تناقض است.

از نظر غفاري عكس خوب يا عكس بد گرفتن ارتباطي با اصل موضوع عكاسي و حفظ روحيه عكاسي ندارد و افزود: من يك عكاس هستم و در هر شرايطي بايد روحيه عكاسي خود را حفظ كنم و بدون دخل و تصرف در واقعيت آن را عكاسي كنم و نسبت به آن موضوع انديشه‌اي را در خود پرورش دهم.

وي گفت: در حال حاضر بسياري از عكس‌ها براي شادي و بدنامي يا افشاگري و اهداف ديگر از طريق اس‌ام‌اس، بلوتوث‌، ايميل و يا فيس‌بوك با نيت‌هاي خير و شر منتقل مي‌شوند و اگر نيت اين عكس‌ها بد باشد زمينه بدنامي براي همه عكاسان را فراهم مي‌كند و همه ما در نگاه مردم منفي جلوه داده مي‌شويم.

وي گفت: در بسياري از موارد علت اينكه اجازه عكاسي مستند اجتماعي در جامعه داده نمي‌شود اين است كه اين نوع عكس مصلحت فردي يا گروهي برخي را به هم مي‌زند چرا كه اين نوع عكس نسبت به تغيير وضعيت، آگاه‌سازي و نگرش جديد و در نهايت اصلاحات، تاثير زيادي دارد و در واقع جامعه و مخاطب را به نقد مي‌كشد، به همين دليل جلوي آن گرفته مي‌شود.

وي تاكيد كرد كه عكاس بايد در هر شرايطي روحيه حق‌ به جانب خود را حفظ كنند و در هر شرايطي عكس خود را ثبت كنند و در گرفتن و ثبت سوژه خود استمرار داشته باشند و افزود: در بسياري از شرايط نوع واكنش مردم را با شوخي و حرف‌زدن برطرف مي‌كنم و به آنها مي‌قبولانم كه عكاس هستم و بايد عكس بگيرم هر چند كه در بسياري از موارد فحش هم به من مي‌دهند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *