خواهش.

آخه دلیل داشتم برای اسم آوردن. راجع به تک تک عکس ها حاضرم بشینیم نقد کنیم. مشکل اساسی این جریانات اینه که هیچ وقت مسئولین برگزاری نمیشینن نقد کنن کار خودشونو و همه توهم بهترینی دارند ... توی یه یادداشت دیگه هم اگر خاطرتون باشه این رو گوشزد کردم. تکلیف ها روشن نیست. احسان رأفتی خودمون پارسال دوم شد. درحالی که امسال قدرتمند تر بود. و عکس های بالا اومده ضعیف تر از سال قبل. اگر نقدی بر برگزیده های قبل بود امسال گزینشها هوشمندانه تر نبود؟
اگر مسئولین همان مسئولین بودند سیاست ها بهتر نبود؟ پخته تر نبود؟
سیاستگزاریهای جشنواره ای چقدر طولانی مدت هستند؟
این سیاستگزاری ها چقدر به سلیقه ی عکاسی کمک می کنند؟
به خدا من دوست دارم بشینیم توی پنلهای تخصصی توی یه جشنواره ای، هفته ای چیزی راجع به این چیزا بحث کنیم. که بعدا نوشته های من و امثال من با این دید خونده نشه...
من هم دوست ندارم دشمن تراشی بشه برام...
بالاخره میبینم برخوردهای دوستان عکاس رو توی مراسم ها و ...
اما خب من نقد رو لازم می بینم، دوستان فکر می کنند پنبه شون زده میشه. اگر چهارکلمه نوشتن من زندگی حرفه ای دوستان رو تحت تأثیر قرار میده من به خودم افتخار میکنم، حتی اگر بدنام بشم.

ممنون از توجهتان